De volgende dag pas




Wat moet ik ermee? Ik rijd door Ivoorkust en geniet van de ongecultiveerde organische pracht en rijkdom van het land. Ongeveer een jaar later droom ik dat ik landschap moet schilderen, wel vier keer. Aarzelend ben ik toen maar begonnen. De volgende dag pas wordt plots duidelijk dat mij opgedragen is Afrika te schilderen. Toen is een reeks schilderijen ontstaan die nog vervolg krijgt als ik in Mali ben geweest.
Zoals in bijna al mijn werk wordt ook het landschap, als betreft het een ding of een schriftuur op een schap gezet, op een grondlijn of de lijn waarop je schrijft. Onder de basis ontstaat een gebied dat bij deze gelegenheid de ruimte is van het ervaren en kijken van het subject. Het landschap verschijnt nu als object, een teken in het subjectieve, een zeer materieel teken zoals de Afrikaanse spiritualiteit direct aan de materie gebonden is. De horizon wil dichtbij zijn zoals die beleefd wordt als de lijn die te overschrijden is. Zo groeit een omgekeerd perspectief, de mogelijkheid voor tegelijk afstand en nabijheid, die zich in het kijken ontwikkelt. Als ik met een brommer op een open vlakte in Mali ben aangekomen en er maar wat sta, schrijf ik daarna: In de verte trekt een kleine karavaan door een verschillende wereld langs mij. De brommer staat scheef op de standaard te glimmen op een afstand die ik onmogelijk in een maat kan schatten.

Toon Teeken

Officiƫle website en online portfolio van Toon Teeken, schilder.
beeldend kunstenaar, schilder, Toon Teeken

CV

Werk

Groepsexposities

Solo-exposities

Opdrachten

Teksten

Contact

Over deze website